Sunday, 14 August 2011

ေရွ.တည္.တည္.ၾကည္.ျပီး ရဲရဲဝံ.ဝံ.ဆက္ေလွ်ာက္ပါ။

 

   ရြက္သေဘာၤၾကီးေတြနဲ. ပင္လယ္ခရီးကို ကူးသန္းသြားလာတဲ. ေခတ္က -- တစ္ေန.မွာ-- ပင္လယ္ထဲတြင္
သေဘၤာတစင္းဟာ မုန္တိုင္းမိေနပါတယ္။ ဒီအခါမွာ သေဘၤာ ကက္ပတိန္ဟာ သေဘၤာသား လူငယ္တစ္ဦးကိုရြက္တိုင္မၾကီးေပၚတက္ျပီး(ျဖဳတ္ပစ္မွျဖစ္ေတာ.မယ္.)ရြက္ၾကိဳးတခုကိုျဖဳတ္ခုိင္းတယ္။ေလက သိပ္ထန္ေနေပမယ္.သေဘၤာသားလူငယ္ဟာရဲရဲဝံ.ဝံ.သြက္သြက္လက္လက္ပဲရြက္တိုင္မၾကီးေပၚ ေရာက္ေအာင္
တက္သြားျပီး ရြက္ၾကိဳးကို ျဖဳတ္လိုက္တယ္။ ျဖဳတ္ျပီးလို. ျပန္ဆင္းဖို. ေအာက္ကိုငံု.ၾကည္.လုိက္ေတာ.---
  သေဘာၤတစ္ခုလံုးဟာ ေဒါသထန္ေနတဲ. လိႈင္းေလေတြထဲမွာ ရပ္တည္ရာမရလူးလိမ္.ေနတာ ျမင္ရတယ္။
ဒါကိုအေပၚစီးကေန ျမင္ေနရေတာ. ခ်က္ခ်င္းပဲ ဒီလူငယ္မွာ သတိၱေတြ ခြန္အားေတြ ဆုတ္သြားျပီး ထိတ္ထိတ္လန္.လန္.နဲ. မူးမုိက္ေမ.ေျမာသလို ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါနဲ.သေဘၤာကုန္းပတ္ေပၚက သူ.သူငယ္ခ်င္းဆီ လွမ္းျပီး
" ေဟ------ငါေတာ.  လိမ္.က်ေတာ.မယ္၊လုပ္ပါအုန္း " လို.ေအာ္ေျပာတယ္။
   ဒီအခါမွာ ကုန္းပတ္ေပၚက သူ.သူငယ္ခ်င္းက  " ေအာက္ကိုမၾကည္.နဲ. သူငယ္ခ်င္း၊ ငံု.ၾကည္.မေနနဲ.၊ အ
ေပၚကိုပဲၾကည္." လို. တအားကုန္ လွမ္းေအာ္ျပီး သတိေပးတယ္။
   သူ. သူငယ္ခ်င္း သတိေပးတဲ.အတိုင္း သေဘၤာသား လူငယ္ဟာ အေပၚကိုပဲ ၾကည္.ဖို မ်က္နွာမူထားတယ္။ 
ဒီအခါမွာ ေအာက္က မူးေဝ ထိတ္လန္.စရာျမင္ကြင္းေတြကို မျမင္ရေတာ. စိတ္သက္သာရာ ရလာတယ္၊စိတ္ျငိမ္လာတယ္၊ အားမာန္သတိၱလဲ ျပန္ဝင္လာတယ္။ ဒီေတာ.မွ သေဘၤားသား လူငယ္ဟာ ရြက္တိုင္မၾကီးေပၚကေန သတိဝီရိယထား ဆင္းယင္း သေဘၤာကုန္း ပတ္ေပၚကို ေအာင္ျမင္စြာပဲ
ေရာက္လာတယ္တဲ.။
  ဒီလိုပါဘဲ၊ က်ေနာ္တုိ.ဘဝမွာ အဆင္မေျပႏိုင္တာေတြ၊က်႐ံႈးတာေတြ၊ ေမွ်ာ္လင္.သလို မျဖစ္လာတာေတြကိုေတြ.ျမင္ ဆံုဆည္းေနရတဲ.အခါမွာ ေရွ.ဆက္ျပီး ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ ကုန္သြားတတ္ပါတယ္၊ အားမာန္ သတၱိေတြေလ်ာ.က်သြားတတ္ပါတယ္။ 

"ငါေတာ. ဒီအေျခအေနက ေက်ာ္ႏိုင္ေတာ.မွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ က်ပါျပီ ၊ ႐ံႈးပါျပီ၊ ဒီဘဝ ဒီမွ်နဲ.ပဲ ျပီးပါျပီ " ဆိုတဲ. အားေလွ်ာ.မႈေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒီလုိ အားေလွ်ာ.စရာေတြကိုပဲ ျပန္ၾကည္.ေန-- ငံုံ.ၾကည္.ေနယင္
ေတာ. ပိုပိုျပီး အားေလ်ာ.မိ၊ စိတ္ပ်က္မိတာက လြဲလုိ. ဘာေအာင္ျမင္မႈမွ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ 
 ဒီေတာ. ဘယ္လုိ အဆင္မေျပတာေတြနဲ.ပဲ ၾကံဳေနၾကံဳေန---- ဒါေတြကို ျပန္ျပန္ ငံု.ငံု.ၾကည္.မေနပဲ ကိုယ္
ေမွ်ာ္လင္.ထားတဲ.၊ ျမင္.ျမင္.မားမား ခ်မွတ္ထားတဲ. ပန္းတုိင္ဆီကိုဘဲ ေမာ္ၾကည္.ျပီး --- ေျပာခ်င္တာက
ေတာ.--အေပၚကိုဘဲ ၾကည္.ျပီး သတိဝီရိယေတြနဲ. လုပ္သင္.တာ ေတြကို ဆက္လုပ္ဖုိ.လိုပါတယ္။

ဆရာနႏၵာသိန္းဇံ ၏ ခေရာင္းလမ္းကိုျဖတ္ေက်ာ္ျခင္း စာအုပ္မွျပန္လည္ေကာက္ႏႈတ္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

1 comments:

ေမထား said...

အားတက္သြားပီ...ေက်းဂ်ဴးတင္ပါတယ္...:)))

Post a Comment

မိတ္ေဆြမ်ားရဲ. စကားတစ္ခြန္းဟာ ကြ်န္ေတာ္.အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ပင္ျဖစ္ပါတယ္။